عوامل مؤثر در کاهش توانایی و کارایی آوازخوانان :

1- آسیب دیدگی حنجره و تارهاي صوتي و يا بقيه اعضاي بدن حتی اگر این آسیب دیدگیها جزئی باشد:

الف - الزامی بودن شناخت مرزها و محدوديتهاي صدايی برای آوازخوان. خوانندگانی که سعي مي‌كنند بيش از وسعت و ديناميك صدايشان بخوانند به حنجره‌شان آسيب مي‌رسانند.

ب - صحبت كردن با شدت و ارتفاع بالای صدا در محيط پر سر و صدا.

ج - عوارض بسیار بد آوازخوانی در صورت وجود التهاب در حنجره آوازخوان ( براي ادامه دادن به آواز ، جهت تسكين يك صداي ملتهب وآسيب ديده نباید از هيچ قرص مكيدني - آمپول يا اسپريی كه داراي خواص تسكين دهندگي است ، استفاده كرد. با استفاده از اين روش هاي مصنوعي ، فقط درد تسكين مي یابد در حالی که صدا به استراحت نیاز مبرم دارد.

د - عواقب سوء جیغ زنی به هنگام آوازخوانی خصوصا" در نوجوانی و دوران طی مراحل بلوغ سنی.

ه - پرهيز از مصرف مواد خيلي سرد يا خيلي داغ و يا تند و محرك.

و - آواز خواندن در هواي سرد که با عبور هوای سرد از تارهای صوتی ، سفتی و انقباض آنها را در پی داشته و موجب بوجود آمدن مشکل در امر آوازخوانی و حتی صحبت کردن نیز خواهد شد.

2- داشتن وضعيت روحي نامناسب :

خوانندگان بايد بتوانند بر استرس و هيجان و ترس از صحنه غلبه كنند. اين ترسها و بيماريهايي مانند افسردگي و بسياري از اختلالات رواني ديگر به صداي انسان آسيب مي‌رساند. برای کاهش استرس، بايستی به طور آرام و شمرده صحبت كرد تا تسلط بر صدا ایجاد شود ، ولی در کل بايد از روان‌پزشكان و روانشناسان كمك گرفت.

3- ناتوانی جسمی و داشتن وضعيت نامناسب بدنی : که در اثر عدم شناخت اصول تغذیه و در کل نداشتن تغذیه قوی و مناسب بوجود می آید.

۴- مصرف سیگار و نوشیدنی های الکلی :

دود سیگار تحریک کننده بافت مخاطی مجرای تنفسی و تارهای صوتی است و باعث ايجاد تاولهاي كوچك مي شود ( با توجه به تفاوت تأثیر پذیری افراد در برابر بوی دخانیات ، لذا بهتر است از توقف در مکانهایی که در آن سیگار کشیده میشود، خودداری شود).

مصرف الكل علاوه بر اينكه بر سيستم عصبي تأثير منفي مي‌گذارد به غشاي مخاطي دستگاه تنفسي نيز آسيب مي‌رساند و به مرور زمان توانایی حنجره را کاهش داده و یا از بین می برد.

۵- سرما خوردگی :

 اگر چه نگرش ما به این قضیه همیشه سطحی بوده ، لذا این دلیل بر بی اطلاعی ما از عواقب و اثرات سوء سرماخوردگی بر روی تارهای صوتی و مجرای تنفسی است.

روشهای مقابله با سرما خوردگی و افزایش توان دفاعی بدن در برابر این بیماری :

الف - انجام فعاليتهاي ورزشي ( خصوصا" ورزشهای استقامتی ار قبیل : دو - دوچرخه‌سواري، شنا و كوهنوردي ).

ب - مصرف ویتامین ث ( خطر ابتلا به سرماخوردگي و عفونت مجراي تنفسي را كاهش مي‌دهد، به‌ويژه هنگام فعاليت شديد جسماني ).

ج- بخور دائمي هنگامي كه عفونتي در دستگاه تنفسي وجود ندارد نه تنها مفيد نيست بلكه سطح غشاي مخاط بيني را نرم و مستعدِ زخم شدن و آسيب‌ديدگي مي‌كند.

د- استفاده از آب نمك به همراه قطره‌هاي بيني مفيد است، اما استفاده طولاني مدت از قطر‌ه‌هاي بيني نيز به بافت مخاط بيني آسيب مي‌رساند.

ه- برخي از اقدامات متداولي كه افراد هنگام سرماخوردگي انجام مي‌دهند براي خوانندگان توصيه نمي‌شود، به عنوان مثال بخور جوشانده بابونه و يا عصاره آن غشاي مخاطي دستگاه تنفسي را خشك مي‌كند.
و- گاهي برخي عادات زيا‌ن‌آور مانند سرفه كردن و يا سينه صاف كردن قبل از شروع آواز به صورت عادت درآمده است كه بايد آنها را برطرف نمود.

6 - اختلال و بی نظمی در خواب و کمبود خواب

7 -انقباض شديد عضلات حنجره، زبان، فك و پشت گردن: که اشتباه رايج خوانندگان است. در مواردي ناهنجاريهاي فك و دندانها نیز موجب گرفتگي عضلات مي‌شود.

نوشته شده در جمعه سی ام فروردین 1387 و ساعت 22:42
نویسنده : [ محمـــــود مونسي ســـــردرود ]
[ ] [ لینک ثابت مطلب ] [ 5 بالاي صفحه ]

تنفس صحیح در آوازخوانی و چگونگی آن :

با تنفس صحیح، انعطاف پذیری دیافراگم افزایش می یابد در غیر اینصورت ، با سفت و محکم شدن پرده دیافراگم ، عضلات گردن و بالا تنه خواننده منقبض شده و خستگی مفرط و درد ناشی از آن روی تارهای صوتی و قفسه سینه برای خواننده پیش خواهد آمد. کودکان طبیعتا" نوع تنفسشان شکمی بوده و پرده دیافراگم آنها هنگام تنفس تحرک ندارد. این حالت تنفس در بزرگسالان نیز، در مواقع خواب مشاهده می شود و در حالی که قفسه سینه شان هیچ تحرکی ندارد، شکمشان بالا و پایین می رود در حالیکه اکثر بزرگسالان در حالت ایستاده ، با قفسه سینه نفس می کشند. تنفس عمیق سینه که بیشتر در افراد جوان ( بخصوص پسران ) مشاهده می شود ، تنفس را موقع آواز ، کوتاه و بی نظم کرده طوریکه با وارد شدن جریان هوای بسیار زیاد ، تارهای صوتی نمی توانند به درستی مرتعش شوند، در نتیجه کوک وکیفیت صدای خواننده نامطلوب شده ، پرده دیافراگم سفت شده ،قفسه سینه و شانه ها به بالا کشیده شده ، عضلات گردن و کتف همانطوریکه اشاره شد ، منقبض می شوند.

همانطوریکه می دانیم ، تنفس در سه مرحله صورت می گیرد : دم - وقفه - بازدم .

بهترین شرایط برای دم فرو دادن ، با عمل بازدم شدید و طولانی، ایجاد می شود. هوای خارج شده هنگام بازدم نیز به ارتفاع و شدت صوت و شکل و طول تارهای صوتی خواننده بستگی دارد. با افزایش شدت صوت ، هوای مصرفی خواننده نیز بیشتر می شود ولی خوانندگان تعلیم دیده در اوج خوانی به هوای کمتری نیاز دارند. هوای مورد نیاز برای خوانندگان گروه باس و باریتون : حدود 90 الی 200 میلی لیتر در ثانیه است ، در حالیکه خوانندگان تنور و سوپرانو تنها به 40 الی 90 میلی لیتر در ثانیه به هوا نیاز دارند.زمان بازدم یک فرد بزرگسال ، به راحتی به 20 الی 25 ثانیه می رسد اما یک خواننده حرفه ای می تواند زمان طولانی تری ، هوا را در ریه هایش نگه دارد.

نحوه تنفس هنگام آوازخوانی با تنفس در حالت عادی متفاوت است. با تنفس از راه بینی ، هوا مرطوب شده و گرد و خاک آن گرفته می شود. اما این نوع تنفس معمولا" بیش از یک ثانیه طول می کشد و برای خواننده به زمانی کمتر از این نیاز است. خواننده تنها قبل از شروع کار یا در وقفه های طولانی می تواند از بینی یا همزمان از بینی و دهان نفس بکشد. با وجود اینکه موقع آوازخوانی ، تنفس با دهان انجام می شود اما باید بینی کاملا" باز باشد( ناهنجاریهایی مانند انحراف بینی و وجود پولیپ ، مانعی برای تنفس محسوب شده و بر کیفیت صدا تأثیر نامطلوبی خواهد گذاشت ).

 

دو روش اساسی برای شناخت نوع تنفس صحیح و انجام آن :

1- به پشت خوابیده و بصورت طبیعی نفس بکشید و در هنگام تنفس تمرکز کنید که چگونه بدن شما بطور خودکار و طبیعی عمل تنفس را انجام می دهد.در این حالت ، دیافراگم نسبتا" کامل بالا و پایین می رود و نفس کشیدن عمیق می باشد.

برای درک این موضوع ، پس از انجام چند دقیقه تمرین ، بصورت ایستاده تنفس نمایید. مشاهده خواهید کرد که وضعیت مانند قبل نخواهد بود.

 

۲- در حالت ایستاده سعی کنید به گونه ای نفس بکشید که احساس نمایید هوا به انتهایی ترین نقاط شکم شما فرو می رود ( مانند آه کشیدن ).

در این تمرین بایستی ماهیچه های شکم را رها کرده و آزاد بگذارید تا کار خودشان را انجام دهند. احساس خواهید کرد که شکم شما دارد باد می کند یا بیرون می زند( چون در عمل دم ، دیافراگم پایین می رود). سپس برای عمل بازدم ، هوا را به آرامی خارج کنید. متوجه خواهید شد که ماهیچه های شکم به طرف داخل حرکت می کنند. باید اجازه داد این مجموعه حرکات ، بنا به طبیعت بدن انجام شود. میتوانید دست ها را روی شکم قرار دهید تا بهتر این تمرین را درک کنید.

نوشته شده در دوشنبه دوازدهم فروردین 1387 و ساعت 18:24
نویسنده : [ محمـــــود مونسي ســـــردرود ]
[ ] [ لینک ثابت مطلب ] [ 5 بالاي صفحه ]